imię Monika teksty Monisia Monia Moniczka napis imiona tekst napisy imiona żeńskie tekstowy
dla telefonu Motorola
Kod: BE520107NUV
Aby otrzymać grafika EMS - wyślij sms o treści BE520107NUV pod numer 7228
Aby wysłać do znajomego: Wyślij sms o treści +48xxxxxxxxx:BE520107NUV na numer 7228
Cena SMSa wynosi 2 pln (2.44 pln z VAT).
Usługa grafika EMS dostępna na telefony Alcatel: V750, v66i, v60i, T722i, T720i, T280, C333, C330,
Powered by Wapster.pl Reklamacje: wapster@wapster.pl | Aby skorzystać z tej usługi musisz mieć skonfigurowany telefon do połączeń z WAP.
Wierszyk...
Do tej krainy idź ścieżkami tonów, Z których się rodzą spokojne muzyki, Granicą dźwięków jeszcze niespełnionych, Zaczętych tylko. Jeżeli w noc czerwcową się rozlegnie Brzęk, chrabąszcz w strunę u skrzypiec uderzy Albo kot po klawiszach pazurkiem przebiegnie, Możesz im wierzyć - Idź, nim umilkną. Do tej krainy - w Trzech Króli, wieczorem, Gdy na kominie jasny ogień bucha I rzędy rondli miedzianych oświetla, A na ulicy śnieżnej tuż za domem Huczy basetla. Ledwo usypiasz, już przy tobie staje Elf mały, z baśni zimowej norweskiej, A wtedy miga niby baj po ścianie Płomyk niebieski. Stąpacie cicho, żeby nie obudzić Rodziców, którzy śpią w dębowym łożu, 1- w lot kominem! w ciemny świat i czar Białego mrozu. Lot, lot. Noc w górze cicha i gwiaździsta, W szronach na dole prześwituje sioło I nagle wiosna. Na różowych listkach Księżyca koło. Do tej krainy - lecz jakąż jest ona, Wybudowana gdzieś na zgasłych łonach, Pożar ognistym mieczem wejścia strzeże, Umarły gil ćwierka u jej bram, Siedzą z głową na rękach polegli żołnierze, Na miast ruinie rzędy lisich jam I mlecz, i wrzos na zapomnianych schronach. Tam śnieżna góra jest pienistą falą, Co trwa sekundę na równinie mórz. Nim w głąb upadnie, gdzie się perły palą, Trzmiel z tulipana strząśnie żółty kurz. Nim nowa fala, księżycem zwabiona, Klęknie i czoło powoli podźwignie, Tysiąclecie ludzkie jedno skona, A trzmiel w kielichu tulipana zniknie. Do tej krainy przyjmij zaproszenie, Nie pytaj, jak się dziś ona nazywa, Wiesz, przez jak gorzkie tam idzie się ciernie. Czy jest szczęśliwa? Nie wiem, czy szczęśliwa. Jak pióro strzały, która pierś przebiła, Drga, błyszczy w słońcu i barwy przybiera - Z bólem na zawsze ta ziemia złączona I tylko smutek jej bramy otwiera. Jeżeliś klęski zaznał, dosiągł lat Dojrzałych, patrząc na gruzy i zgliszcza, I spustoszyła myśli twe jak wiatr Litość najczystsza, Jeżeliś nie chciał mówić odtąd nic, Bo zapytałeś - po co, czy to warto Straszliwy posąg, skamieniały krzyż Ubierać farbą, To wiedz, że ona blisko, żeś jest tuż. I jeśli mówisz: żegnaj mi na wieki - Witaj odpowie echo z ziemskich puszcz, Wstydliwa czułość obmyje powieki I każde dawne pożegnania słowo Jest jak świtania dalekiego wstążka, Rosa o brzasku, czeremchy gałązka, A gdyś opłakał ją - ona przed tobą.